Afscheids toespraak door Karin


Lieve familie, vrienden en collega's
Ja, hier staan we nu met z'n allen, ik lig gelukkig, dus dat scheelt.
Niemand had kunnen vermoeden dat het leven zo ging lopen.
Ik zelf echter heb altijd aangegeven dat ik geen 65 zou worden.
Noem het instinct, intuïtie.
Het feit ligt er nu eenmaal.
Ook al was het maar een kort leven, het was voor mij heel waardevol.
Ik had een fantastische man, twee geweldige kinderen, een schat van een schoondochter ( en de allerliefste klein.......).
Dat is een heel rijk bezit.
Verder heb ik genoten van elke dag of het mijn laatste was.
Dat moeten jullie ook gaan doen, het levert zoveel meer op.
Maar, het leed is nu geleden. Mijn geest is reeds onderweg naar het heelal.
Dus treur niet te lang. Ik heb een fantastisch leven gehad en jullie hebben goed voor mij gezorgd.
Neem de draad weer op en ga door. Maar sta af en toe even stil en draai je om en geniet van het uitzicht en hetgeen reeds is bereikt, wees tevreden en vervolg je doel.

Daarom wil ik jullie dit nog meegeven:
Drink er één op het leven, want het heden lacht en de toekomst wacht.

Met veel liefde,

Karin