Nou, ik ben dus Ed. De oudste van het stel.
Op 28 augustus 1953 zag ik in Voorschoten het levenslicht.
Na een paar jaar op de Langehorststraat te hebben gewoond, ben ik op mijn zevende verhuisd
naar de Prins Bernhardlaan.
Het huis stond vlak achter de lagere school en dicht bij de middelbare school, dus dat was makkelijk.
Mijn diensttijd heb ik als dienstplichtige bij de Koninklijke Marechaussee in Apeldoorn en Nunspeet doorgebracht.
Een paar jaar na mijn diensttijd ben ik bij het Ministerie van Onderwijs gaan werken.
Ik ben o.a. op de volgende afdelingen werkzaam geweest: financiële zaken, Inkoop, Veiligheidszaken, ICT, Informatisering.
Op dit moment ben ik werkzaam bij de directie Concern Ondersteuning. En houdt mij bezig met Functiegroep Advies en Management Development..
Het Ministerie heeft met de verhuizing naar Den Haag in 2003 de naam verandert in Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.
In de ruim 29 jaar dat ik daar werk is het departement twee keer verhuisd.
De eerste keer was in 1984 van Den Haag naar Zoetermeer.
Dat kwam mooi uit, want wij kregen een paar jaar later een huurhuis in Zoetermeer toegewezen.
Ik was niet meer afhankelijk van de auto en/of openbaar vervoer, en kon lekker met de fiets naar mijn werk.
Helaas besloot de toenmalige regering dat het departement weer van Zoetermeer naar Den Haag terug moest.
Sinds 2003 is het departement dan ook weer in het Haagse te vinden.
Sindsdien zit ik weer dagelijks in de auto om naar mijn werk in Den Haag te rijden.
In 1976 heb ik Karin leren kennen.
Zoals vroeger gewoon was werd er eerst verloofd en daarna getrouwd.
In 1978 besloten wij ons te verloven, waarna de trouwerij in 1981 plaats vond.
De eerste paar jaar hebben wij in Leidschendam gewoond.
Daar zijn Dennis en Laura in 1983 en 1985 geboren.
Daarna zijn we voor twee jaar uitgeweken naar Moordrecht. Daar hebben we leuk en landelijk gewoond, maar de grote stad trok toch meer en in 1987 zijn we naar Zoetermeer verhuisd.
We hebben eerst op de Planbaan gewoond, daarna zijn we naar Noordhove II (vlak naast de Benthuizerplas) verhuisd.
Toen we dat huis eind 2005 op papier hadden verkocht, hebben we in afwachting van ons huidige huis vanaf februari 2006 ook nog vijf maanden aan de Waalstroom doorgebracht.
Vanaf de middelbare school tot begin jaren '90 (met uitzondering van mijn diensttijd) had ik niets meer aan sport gedaan.
Door een weddenschap met een aantal toenmalige vriendinnen van Karin, ben ik met de dames een stuk gaan hardlopen.
Nou, ik ging natuurlijk kapot, maar ik heb de strijd met mijn tong op de grond volbracht.
Door dit voorval ben ik het hardlopen verder gaan oppakken.
Voorzien van een hardloopschema kon ik in drie maanden van helemaal niets een half uur achter elkaar lopen.
Toen sloeg het hardloopvirus echt toe.
Al de beschikbare boeken over hardlopen die in de bibliotheek aanwezig waren, heb ik verslonden.
Binnen een jaar liep ik de halve marathon afstand.
Maar zoals het in het leven gaat, er komen ook andere dingen op je pad, en kwam het lopen op een laag pitje te staan.
In 2002 werd bij SilverDome een sportschool geopend.
Tijdens het eerste open weekend ben ik samen met Karin uit nieuwsgierigheid daar gaan kijken.
Tot dat moment had ik nog nooit een sportschool van binnen gezien, laat staan aan de apparaten gehangen.
Toen we na de rondleiding en de koffie weer weg gingen, had ik wel een jaarcontract aan mijn kont hangen.
Daar heb ik tot op heden, geen moment spijt van, want ik sport daar nog steeds met veel plezier vier tot vijf keer in de week.
Ook het hardlopen heb ik daar weer opgepakt, nu loop ik iedere zondag minimaal een uur, althans dat probeer ik, maar helaas gaan de jaren tellen.
Op 28 augustus 1953 zag ik in Voorschoten het levenslicht.
Na een paar jaar op de Langehorststraat te hebben gewoond, ben ik op mijn zevende verhuisd
naar de Prins Bernhardlaan.
Het huis stond vlak achter de lagere school en dicht bij de middelbare school, dus dat was makkelijk.
Mijn diensttijd heb ik als dienstplichtige bij de Koninklijke Marechaussee in Apeldoorn en Nunspeet doorgebracht.
Een paar jaar na mijn diensttijd ben ik bij het Ministerie van Onderwijs gaan werken.
Ik ben o.a. op de volgende afdelingen werkzaam geweest: financiële zaken, Inkoop, Veiligheidszaken, ICT, Informatisering.
Op dit moment ben ik werkzaam bij de directie Concern Ondersteuning. En houdt mij bezig met Functiegroep Advies en Management Development..
Het Ministerie heeft met de verhuizing naar Den Haag in 2003 de naam verandert in Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.
In de ruim 29 jaar dat ik daar werk is het departement twee keer verhuisd.
De eerste keer was in 1984 van Den Haag naar Zoetermeer.
Dat kwam mooi uit, want wij kregen een paar jaar later een huurhuis in Zoetermeer toegewezen.
Ik was niet meer afhankelijk van de auto en/of openbaar vervoer, en kon lekker met de fiets naar mijn werk.
Helaas besloot de toenmalige regering dat het departement weer van Zoetermeer naar Den Haag terug moest.
Sinds 2003 is het departement dan ook weer in het Haagse te vinden.
Sindsdien zit ik weer dagelijks in de auto om naar mijn werk in Den Haag te rijden.
In 1976 heb ik Karin leren kennen.
Zoals vroeger gewoon was werd er eerst verloofd en daarna getrouwd.
In 1978 besloten wij ons te verloven, waarna de trouwerij in 1981 plaats vond.
De eerste paar jaar hebben wij in Leidschendam gewoond.
Daar zijn Dennis en Laura in 1983 en 1985 geboren.
Daarna zijn we voor twee jaar uitgeweken naar Moordrecht. Daar hebben we leuk en landelijk gewoond, maar de grote stad trok toch meer en in 1987 zijn we naar Zoetermeer verhuisd.
We hebben eerst op de Planbaan gewoond, daarna zijn we naar Noordhove II (vlak naast de Benthuizerplas) verhuisd.
Toen we dat huis eind 2005 op papier hadden verkocht, hebben we in afwachting van ons huidige huis vanaf februari 2006 ook nog vijf maanden aan de Waalstroom doorgebracht.
Vanaf de middelbare school tot begin jaren '90 (met uitzondering van mijn diensttijd) had ik niets meer aan sport gedaan.
Door een weddenschap met een aantal toenmalige vriendinnen van Karin, ben ik met de dames een stuk gaan hardlopen.
Nou, ik ging natuurlijk kapot, maar ik heb de strijd met mijn tong op de grond volbracht.
Door dit voorval ben ik het hardlopen verder gaan oppakken.
Voorzien van een hardloopschema kon ik in drie maanden van helemaal niets een half uur achter elkaar lopen.
Toen sloeg het hardloopvirus echt toe.
Al de beschikbare boeken over hardlopen die in de bibliotheek aanwezig waren, heb ik verslonden.
Binnen een jaar liep ik de halve marathon afstand.
Maar zoals het in het leven gaat, er komen ook andere dingen op je pad, en kwam het lopen op een laag pitje te staan.
In 2002 werd bij SilverDome een sportschool geopend.
Tijdens het eerste open weekend ben ik samen met Karin uit nieuwsgierigheid daar gaan kijken.
Tot dat moment had ik nog nooit een sportschool van binnen gezien, laat staan aan de apparaten gehangen.
Toen we na de rondleiding en de koffie weer weg gingen, had ik wel een jaarcontract aan mijn kont hangen.
Daar heb ik tot op heden, geen moment spijt van, want ik sport daar nog steeds met veel plezier vier tot vijf keer in de week.
Ook het hardlopen heb ik daar weer opgepakt, nu loop ik iedere zondag minimaal een uur, althans dat probeer ik, maar helaas gaan de jaren tellen.
